Trójstronna komisja
BCC w Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych
W czerwcu 2002 roku Prezes Rady Ministrów RP powołał przedstawicieli BCC Związku Pracodawców w skład Trójstronnej Komisji ds. Społeczno-Gospodarczych.
Koordynatorem wszystkich działań BCC jest prezes Marek Goliszewski. Pełni też funkcję wiceprzewodniczącego Trójstronnej Komisji i przewodniczącego Zespołu ds. Rozwoju Dialogu Społecznego.
W skład Komisji Trójstronnej wchodzą przedstawiciele strony rządowej, strony pracowników oraz strony pracodawców.
Stronę rządową reprezentują przedstawiciele Rady Ministrów wskazani przez Premiera. Obecnie w składzie Komisji znajdują się przedstawiciele Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwa Skarbu Państwa, Ministerstwa Finansów, Ministerstwa Infrastruktury, Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu.
Stronę pracodawców w Komisji reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji pracodawców. Z mocy ustawy za reprezentatywne organizacje pracodawców uznano Konfederację Pracodawców Polskich, Polską Konfederację Pracodawców Prywatnych i Związek Rzemiosła Polskiego. Ponadto, ustawa określiła kryteria, po spełnieniu których, za repreatyzentwne mogą być również uznane inne organizacje pracodawców. Spełnił je Business Centre Club ? Związek Pracodawców, co potwierdził swoim rozstrzygnięciem wydanym w grudniu 2001 roku Sąd Okręgowy w Warszawie. Członkowie BCC ? Związek Pracodawców uzyskali nominacje na członków Komisji Trójstronnej z dniem 17 czerwca 2002 roku.
Status organizacji reprezentatywnej nie przysługuje żadnej organizacji związkowej, ani organizacji pracodawców na zawsze. Każda z nich ? również te wymienione z nazwy w Ustawie ? mają obowiązek występowania co cztery lata o potwierdzenie ich statusu. Organizacje, których członkowie zostali powołani do składu Komisji przed 1 stycznia 2003 roku (tj. OPZZ i NSZZ ?Solidarność?), zachowują jednak status organizacji reprezentatywnej do dnia 31 grudnia 2005 roku. (więcej: skład Komisji Trójstronnej)
Stronę pracowników w Komisji reprezentują przedstawiciele reprezentatywnych organizacji związkowych. Z mocy ustawy za reprezentatywne organizacje związkowe uznano Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych oraz Niezależny Samorządny Związek Zawodowy ?Solidarność?. Ponadto, ustawa określiła kryteria, po spełnieniu których, za reprezentatywne mogą być również uznane inne organizacje związkowe. 19 listopada 2002 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw, uznał Forum Związków Zawodowych za reprezentatywną organizację związkową w rozumieniu ustawy. Członkowie Forum uzyskali nominacje na członków Komisji Trójstronnej 7 marca 2003 roku.
Zadania i kompetencje Komisji Trójstronnej określa Ustawa z dnia 6 lipca 2001 roku o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Rozdział 1 ? Cel i zadania Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych) oraz uchwała nr 2 z dnia 6 marca 2002 r. w sprawie Regulaminu Komisji. Zapisy Regulaminu zostały uzupełnione uchwałami Komisji: nr 6 Komisji z dnia 26 czerwca 2002 roku; nr 13 z dnia 13 grudnia 2002 roku; nr 15 z dnia 20 lutego 2003 roku.
Komisja umożliwia dialog między trzema stronami: stroną rządową, związkami zawodowymi i organizacjami pracodawców, który służy godzeniu interesów pracowników i pracodawców oraz dobra publicznego (art. 1.1 Ustawy). Podstawowym celem działania Komisji jest osiągnięcie i zachowanie pokoju społecznego (art. 1.2 Ustawy).
Do kompetencji Komisji należy:
- prowadzenie dialogu społecznego w sprawach wynagrodzeń i świadczeń społecznych oraz w innych sprawach społecznych lub gospodarczych (art. 1.3 Ustawy);
- rozpatrywanie sprawy o dużym znaczeniu społecznym lub gospodarczym wniesionych pod obrady Komisji przez jedną ze stron, jeżeli uzna, że jej rozwiązanie jest istotne dla zachowania pokoju społecznego (art. 2.1 Ustawy);
- udział w pracach nad projektem ustawy budżetowej ? poprzez możliwość opiniowania przez stronę pracowników i stronę pracodawców w Komisji ? wybranych wielkości makroekonomicznych stanowiących podstawę do opracowania projektu budżetu państwa, a następnie założeń i projektu budżetu państwa na kolejny rok (art. 3 Ustawy);
- realizacja zadań określonych w ustawach (art. 1.3 Ustawy):
- w ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw
- ustalanie maksymalnego rocznego wskaźnika przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia u przedsiębiorców oraz orientacyjnych wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kolejnych kwartałach roku w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z roku poprzedniego;
- dokonywanie kwartalnych ocen kształtowania się przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców.
- na podstawie przeprowadzonych ocen i uzyskanych informacji Komisja ma możliwość: zwrócenia się do właścicieli i organów założycielskich przedsiębiorstw z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień w określonym terminie; wystąpienia do pracodawców i organizacji związkowych o zdyscyplinowanie polityki płacowej, wystąpienia do właściciela lub organu założycielskiego o przeprowadzenie kontroli gospodarki finansowej przedsiębiorcy.
- w ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw
- uzgadnianie wysokości średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na rok następny.
- w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
- uzgadnianie wysokości minimalnego wynagrodzenia za prace na rok następny.
- w ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw
Komisja może również działać w formule dwustronnej - każda ze strona Komisji może wspólnie z inną stroną zająć stanowisko w sprawach polityki społecznej czy gospodarczej, jak również może wezwać inną stronę do zajęcia stanowiska w sprawie, którą uzna za mającą duże znaczenie społeczne lub gospodarcze (art. 2.2 i 3 Ustawy).
Ponadto strona pracowników i strona pracodawców Komisji mogą zawierać ponadzakładowe układy zbiorowe pracy obejmujące ogół pracodawców zrzeszonych w reprezentowanych w Komisji organizacjach, lub grupę tych pracodawców oraz pracowników zatrudnionych przez tych pracodawców, a także porozumienia określające wzajemne zobowiązania tych stron (art. 2.4 Ustawy).
Zespół problemowy ds. rozwoju dialogu społecznego
Zespół, któremu przewodniczy prezes BCC-ZP Marek Goliszewski, zajmuje się problematyką dialogu społecznego. Do jego zadań należy między innymi opracowywanie założeń i opiniowanie projektów aktów prawnych, programów rządowych i innych dokumentów związanych z tą tematyką. Zespół dokonuje również analizy i oceny funkcjonowania instytucji dialogu społecznego oraz przebiegu tego dialogu, na szczeblu krajowym i wojewódzkim oraz branżowym. Zajmuje się też badaniem przepisów prawnych i rozwiązań praktycznych przyjętych w dialogu społecznym w innych krajach, a także na forum instytucji Unii Europejskiej. Współpracuje wreszcie ze stronami umowy twinningowej (bliźniaczenia) w ramach programu PHARE 2000 ?Dialog Społeczny?, który dotyczy wzmacniania mechanizmów dialogu społecznego i przygotowania partnerów społecznych do aktywnego uczestnictwa w dialogu społecznym.
Źródło: Ministerstwo Gospodarki i Pracy
Więcej informacji nt. działań Trójstronnej Komisji: http://www.mgip.gov.pl/Dialog+Spoleczny